mijnmama-herdenking

Mijn mama had acht kinderen om voor te zorgen
en wij voelden ons bij haar altijd geborgen

Zo sterke mama waar kwam zij vandaan?
Zij kwam uit Nederlands-Indié in 1955 op Nederlandse bodem te staan

Zij kwam alleen aan
papa kon nog niet vanwege problemen uit Nederlands-Indie gaan

Met 4 kinderen hoogzwanger alleen kwam zij in een vreemd land
In sarong-kabaja was zij in een koud land gestrand

Zij kwam in Amsterdam aan
bij aankomst zag zij niemand van de regering staan

Ze kreeg een brief in haar handen gedrukt
Moe verdrietig en in Nederlands-Indie kaal geplukt

Vreemd en alleen moest zij naar baarn naar het pension
dat terwijl ze niet de weg erheen kon!

Bij aankomst kreeg zij een kamer bovenin
voor haar en haar gezin

hoogzwanger alle trappen op en neer
mijn mama deed het maar weer

Jappenkamp en bersiaptijd net voorbij
en nu alleen bovenin in een pension met niemand aan haar zij

Later kwam papa in het pension aan
en zag dat mama alle trappen op en af moest gaan

Moeilijk te begrijpen als je deze verhalen hoort
en je er niet aan stoort

2 jaar duurde het leven in het barense pension
en je dacht natuurlijk dat het niet opkon

Ze moesten verhuizen naar een andere pension op een andere plek
Hilversumspension werd nu hun vaste stek

Kan je het geloven jappenkamp bersiaptijd en 5 jaar pensiontijd
dat is toch niet iets wat je verblijdt

Maar zo’n sterke vrouw
bleef vechten voor onze identiteit en bleef haar cultuur trouw

Zij vocht voor ons bestaan
en liet ons studeren en ging aan onze zijde staan

Het was geen makkelijke tijd
maar ondanks alles met haar liefde heeft zij die tijd voor ons verblijdt

Wat zijn wij in het begin gepest
maar mama zij altijd wie het laatst lacht lacht het best

Doordat ons dat is overkomen
begon er een soort haat door mijn bloed te stromen

Ik dacht ik zal ze wel wat laten zien wie we zijn
mij krijg je als Indootje niet klein

En weer had mij moeder gelijk
nu ik ouder ben en met diploma’s en kundigheid strijk

Soms gebeuren er dingen in het leven
dat een ouder je liever niet had meegegeven

Maar ik ben mijn mama heel erg dankbaar
en over de levenslessen van haar die ik nu ervaar

Mijn levensles van haar wees niet boos op het verleden
leer er van in het heden

Je bent wie je bent’
en als iemand je nog niet kent

Mijn ouders zijn Indische mensen
en voor als je het nog niet weet je kan je geen betere mensen wensen

Ondanks hun ervaring zijn ze lief zorgzaam en attent
wat ben ik als mens toch verwend

Ik zal haar cultuur met zorg doorgeven
dat is mijn doel in het leven

Zij heeft gevochten voor mijn bestaan
Trots ben ik dat ik als Indo door het leven mag gaan

Dank je wel mama en al de anderen die dat voor ons over hebben gehad

Geschreven door : Linda Uyleman en eerder gepubliceerd op Stichting Indische Documenten



op Twitter


op Facebook


op Google+